Ons avontuur

Ons avontuur

Introductiefilm


Maandag

In een dorpje genaamd Eibergen, diepverscholen in de Achterhoek, zit een groep kinderen in hun Openluchttheater te wachten om op kamp te gaan. Om stipt negen uur worden ze opgehaald door hun zogeheten ‘’leidings’’. Of, toch niet? Want wat binnenkomt kan niet doorgaan voor leiding, maar wel voor een stel ongemanierde, stinkende, neuspeuterende en kontkrabbende barbaren! Communiceren kunnen ze ook niet. Gelukkig is daar Dr. Oerie samen met stamhoofd LifLaf verspreidt hij speciale lampjes onder de stamleden, die communicatie mogelijk maken. De stam stelt zich voor als de PITT- stam. Ze geven aan al enige tijd door het jaar 2018 (en Eibergen en omstreken) rond te zwerven, als gevolg van een fout door de tijdmachine. Ze zijn hun eigen tijd kwijt! Maar, hé! Een kapotte tijdmachine, slimme kinderen! Een en een is twee! De kinderen gaan mee naar het bos, mogelijk kunnen zij ons helpen in deze tijden van hoop en onrust te acclimatiseren in de tegenwoordige tijd!

Het volk heeft al een kleine poging tot het opbouwen van een beschaving gedaan, maar kunnen nog wel wat hulp gebruiken bij het settelen. De kinderen helpen ons de bescheiden basis die we al hadden een beetje up te graden. We spannen zeiltjes en bouwen zo groepsgrotten. We leren netjes naar de wc te gaan, in plaats van steeds buiten de pot te pissen. Ook gaan we ons afval scheiden, leren liefdesbriefjes schrijven en maken kennis met het fenomeen zeep.

Alle problemen lijken als sneeuw voor de zon te verdwijnen. Maar zoals dat gaat in het echte leven, bedriegt de schijn van deze zonnestralen. We vinden een briefje met de volgende boodschap: ‘’WE ZULLEN JULLIE WEL VINDEN!!!!’’. Oh nee, wie stuurt ons dit? Is dit een grap? We vragen onze alwetende magische Stamboom om hulp. De stamboom is stil. Gelukkig hebben we deze geweldige kinderen. We maken offermateriaal, en zo brengen wij de Stamboom tot leven. De Stamboom vertelt ons dat er gevaar dreigt. We vermoeden dat het om de OER-knuppels gaat, die onze magische iStones willen stenen (deze iStones zijn benodigdheden voor het reizen met een tijdmachine). En deze OER-knuppelstam? Dit is een andere OER domme stam die ook door de tijdmachine in de verkeerde tijd is gekomen. We moeten ons steengoed gaan voorbereiden. Hier hebben we echter vandaag geen tijd meer voor. Zorgen voor morgen!

 

Dinsdag

Met frisse zin zijn we weer aangekomen in het bos. We gaan verder daar waar we gisteren gebleven waren: bij de Stamboom. Gisteren hebben we de Stamboom weer tot leven kunnen krijgen en vandaag blijkt hij gelukkig nog steeds bij ons zijn. Hij vertelt ons dat het gevaar nog meer genaderd is: we zullen nu echt actie moeten ondernemen. De OER-knuppels zijn in de buurt! We vermoeden dat ze onze magische iStones willen roven.

Allereerst gaan we ons kamp OER-knuppel-proof maken. We knutselen en bouwen vogelverschrikkers, beschilderen onze grotten, zingen strijdliederen, en dansen Hakka’s. En dan, de magische Stamboom had gelijk! Ze zijn er al, de OER-knuppels. En bang dat ze zijn door onze schilderingen en vogelverschrikkers! We doen er nog een schepje bovenop door onze Hakka te dansen. Helaas hebben ze bij het wegrennen onze eigen AG meegenomen. We moeten plannen bedenken maar hebben hier helaas geen tijd en energie meer voor. Morgen is een belangrijke dag!

 

Woensdag

Na een goede nachtrust komen we terug in ons kamp en blijkt AG ineens weer terug te zijn in het kamp. Maar, huh? … wat, wat is dit? Ons hele kamp is over hoop gehaald! Nee! De oergrotten, de schilderingen, alles is verwoest! Het blijkt dat de Oerknuppels snachts langs zijn geweest en dat de twee stammen een gevecht hebben gehad waarbij AG terug is gekomen maar wij wel Istones kwijt zijn. We bouwen ons kamp snel weer op, maar vinden her en der nog wat dwarrelende iStones.

Dr. Oerie komt op het idee steentjesexpert Profeseur Pierre Cailloux uit te nodigen. Hij weet alles en kan ons vast helpen. En gelijk had hij, Cailloux helpt ons beter dan we hadden kunnen dromen, we vinden heel veel nuttige steentjes. Met de buit gaan Cailloux en dr. Oerie sleutel aan de machine. Nou, dit lijkt goed te gaan. Niet veel later ziet het ernaar uit dat Cailloux zijn steentjes wel bijgedragen heeft, en verlaat het kamp. Dan hebben wij mooi tijd om het kamplied te oefenen en de dag af te sluiten.

MAAR DAN komt Pierre Cailloux weer ineens binnen gebulderd! Hij zag iemand langs de weg zitten, met een steentjesketting die wij nodig hebben. Hij beeld een of ander dom OERmens uit, en wij weten genoeg. De OER-knuppels hebben onze steentjes! We gaan ze pakken! Het was flinke opgave, maar wij hebben de stenen weer terug. Driemaal hoera! We sturen de Oerknuppel terug met de tijdmachine zodat we rustig naar huis kunnen en ons kunnen voorbereiden op de volgende dag.

 

Donderdag

We spreken wat er gisteren allemaal gebeurd is. De kinderen bedenken vrij snel dat dr. Oerie verder moet sleutelen aan de tijdmachine, precies daar waar hij gisteren gestopt was. Dr. Oerie gaat aan de slag terwijl LifLaf met de kinderen een plan bedenkt om de steentjes bij de vijandelijke stam weg te halen (we hebben al wat iStones terug, maar er moeten er nog meer zijn). Het duurt niet lang tot dat het er naar uit ziet dat de tijdmachine weer werkt! Hoezee! Nog maar donderdag, en we zijn nu al klaar! Of… toch niet? O ooo, wat is dit! Er komen mensen uit de tijdmachine! Ze stellen zich voor als de geschiedschrijver van Eibergen en zijn studenten. (de tijdmachine is nog niet weer helemaal heel, maar is op dit moment wel in staat mensen te kunnen ontvangen)

We maken kennis met elkaar. De geschiedschrijver vertelt het verhaal en wij het onze. Ze zijn bij ons op bezoek gekomen, omdat ze tijdens het schrijven van de geschiedenis erachter kwamen dat er een Error in de tijd zit. Zij zijn kei erg onder de indruk van ons: kom je in het jaar 2018, zijn er oermensen! De onderzoeker wil graag een steentje bijdragen om de geschiedenis weer op orde te brengen en ons te helpen. Wij weten dat de OERknuppels de iStones hebben, wij weten echter niet waar de stam is, en hoe we ze terug kunnen krijgen. Gelukkig draagt de Geschiedschrijver de kaart van het bos altijd bij zich (weliswaar de kaart uit 3098). Op deze kaart staan resten van alle Kampen die ooit in het bos geweest zijn, dus hier moet het kamp van de vijandelijke stam sowieso ook op staan. We puzzelen aan de cryptische kaart en lossen de raadsels op!

We gaan op pad, naar de kampen waar we de iStones mogelijk zouden moeten vinden. En met geluk! We hebben ze weer! De geschiedschrijver vraagt ons hem ook een gunst terug te doen. Ze zijn nu wel in 2018, maar zullen spoedig weer naar 3098 vertrekken. Als ze weer terug zijn in hun tegenwoordige tijd en verder gaan schrijven aan de verleden tijd, vinden ze het wel leuk om lekker veel informatie te hebben. Daar beslissen we dat we een tijdscapsule gaan bouwen. We bediscussiëren onze moderne samenleving, tekenen en schrijven de kernpunten op en stoppen deze in de capsule. Deze begraven we in het bos, en markeren we op de kaart. Zo kunnen de Geschiedsschrijver en co hem weer terugvinden!

 

Vrijdag

Wat een feest, wat een vreugde. Alles lijkt gelukt te zijn, we hebben de steentjes, we kunnen weer terug naar onze eigen tijd, weg uit 2018. Maar… willen we dit wel eigenlijk? Was het niet ook gewoon heel lekker om af en toe je tanden te poetsen, je billen schoon te maken? We bedenken nu dat we eigenlijk hier willen blijven. We willen dat de vijandige stam de steentjes steelt, zodat wij ze terug kunnen sturen naar de verleden tijd.

Als we dit echt willen gaan doen, moeten we volgens LifLaf een complete metamorfose ondergaan. We moeten er nog meer ‘’2018’’ uit gaan zien dan dat we al deden. Dus, die finishing touch. We borstelen onze haren, epileren onze wenkbrauwen. De OER-knuppels zullen ons niet meer herkennen!

We verzinnen een val waardoor de OER-knuppels in de tijdmachine belanden en wegflitsen naar de verleden tijd. Wij blijven in 2018 en hebben een top week gehad.